Verhaal van Lise

Verhaal van Lise

Dag, ik ben Lise, ik ben 16 jaar zit op het MBO. Ik heb sinds een paar jaar een eetstoornis: anorexia.

In het begin had ik het zelf niet eens zo in de gaten dat ik steeds minder ging eten. Maar op een gegeven moment merkte ik toch dat andere meisjes na schooltijd gerust een ijsje gingen halen. Ik niet - ik was namelijk veel te bang om aan te komen.

Lise Cp (1)

Vriendinnen gingen ’s avonds film kijken. Ik niet -  ik ging steeds meer sporten. Andere meisjes waren keurig met wiskunde bezig. Ik niet- ik was geen sommen aan het uitrekenen maar calorieën. Ik begon opmerkingen te krijgen dat ik er niet meer gezond uit zag en nooit meer lachte. Dat zette me aan het denken

Ik vroeg mijn ouders mij te helpen
Mijn eetstoornis begon al toen ik heel jong was en werd steeds groter en groter. Maar ik kreeg het pas echt in de gaten toen ik 12 was. Eerst zocht ik online hulp en wilde het zelf lekker gaan uitzoeken, ik dacht dat ik het zelf wel kon. Maar dat lukte niet. Uiteindelijk vroeg ik mijn ouders om mij te steunen en te helpen. Samen zijn we hulp gaan zoeken en kwamen we bij Karakter en het Isala ziekenhuis terecht. Die werken samen voor de jongeren met een eetstoornis.

Eetstoornis niet de oplossing voor mijn verleden
Ik sta onder controle van een kinderarts en diëtiste in het Isala ziekenhuis. De kinderarts houdt goed in de gaten hoe het fysiek met mij gaat. Met de diëtist bespreek ik wat ik eet, zij geeft mij een aangepast eetplan mee. Daar heb ik zelf gelukkig ook inspraak in.

Mijn behandeling bij Karakter bestaat uit wekelijkse individuele gesprekken en EMDR* sessies. Dit helpt mij enorm. Ik heb last van trauma’s en die probeer ik te verdringen door minder te eten. Dat is ook de reden dat ik een eetstoornis heb gekregen. Maar die eetstoornis is niet de oplossing voor die trauma’s. Met EMDR zie ik mijn trauma’s onder ogen. Ook ga ik elke week ga ik naar de eetstoornisgroep. Daar tref ik andere meiden met een eetprobleem. Het is goed om het met elkaar daarover te hebben. Verder krijg ik psychomotore therapie en om de twee weken systeemgesprekken met mijn ouders.

Yes, dit is wat ik wil!
Mijn eetstoornis overwinnen is een lange weg. Toch merk ik dat het beter met mij gaat. Wat mij enorm motiveerde was dat ik toestemming kreeg van de kinderarts om weer te mogen sporten. Toen dacht ik “yes, ik heb weer een stap gemaakt, dit is wat ik wil!” Sporten is heel belangrijk voor mij. Ik moet blijven eten om dat te mogen blijven doen.

Natuurlijk heb ik ook zo m’n pieken en dalen. En er zijn dagen  waarin het niet lukt. Vaak is daar wel een reden voor aan te wijzen. Dat bespreek ik samen met mijn individueel therapeut. We bespreken dat en lossen dat op zodat ik niet te ver naar terugval.

Ze willen je hier voor 100% helpen
Ik leer ontzettend veel bij Karakter. Ze willen je hier voor 100% helpen. Bij Karakter heb je je eigen inbreng, je maakt en neemt keuzes waarvan jij denkt en voelt dat die goed zijn.

Voor meiden die in eenzelfde situatie als ik zitten wil ik zeggen: Vraag hulp! Hulp vragen is dapper, schaam je daar niet voor. Een eetstoornis overwin je samen, niet alleen. Vertrouw op jezelf, fouten mag je maken, het is menselijk. De wereld ligt aan jouw voeten!

 

Meer weten? Download de folder. 

Folder eetstoornissengroep Zwolle

 

 

 *Eye Movement Desensitization Reprocessing: EMDR is een kortdurende behandeling waarmee een jongere akelige ervaringen kan verwerken die (nog altijd) in de weg zitten. Via het volgen van de handbewegingen van de therapeut worden gedachten, beelden en gevoelens over die akelige ervaringen minder zwaar te maken. Zo wordt de negatieve invloed van die akelige ervaringen op het dagelijks functioneren verminderd. (bron: kenniscentrum-kjp)

 

Terug naar boven