Ik zie de toekomst optimistisch in!

Ik zie de toekomst optimistisch in!

De 21-jarige Bob is al zijn hele leven gek op auto’s en heeft een baan bij een autobedrijf. Hij heeft een rijbewijs en rijdt dagelijks met de auto naar zijn werk. Hij staat mensen te woord die in de showroom komen. Hij werkt er met plezier, vertelt hij. Het is een mooie baan. Toch is het Bob niet komen aanwaaien. Hij heeft namelijk autisme.

Bobgp

Eén grote bende
Bob: ‘Mijn hele leven heb ik er al last van dat ik slecht kan plannen en organiseren. Ook vind ik het moeilijk om vrienden te maken. Toen ik op de middelbare school zat kwam ik steeds meer in de knoop met mezelf maar ook met anderen. Zeker ook met mijn ouders. Achteraf gezien was mijn leven toen eigenlijk één grote bende. Uiteindelijk ben ik onderzocht bij Pro Persona en kwam daar uit dat ik autisme heb. Ik heb toen intensieve behandeling en begeleiding gekregen. Dat heeft geholpen om mijn leven weer op de rit te krijgen. Ik heb mijn VMBO-diploma behaald en ook een diploma commercieel medewerker.

Autorijden met autisme
Al vanaf dat ik nog heel klein was, was ik gefascineerd door auto’s. Ik heb dus 18 jaar gewacht tot ik eindelijk rijlessen kon nemen. Dat heb ik trouwens wel gedaan bij een rijschool die gespecialiseerd is in autismeⁱ. ik heb nu eenmaal wel wat extra nodig aan instructie en begeleiding van de rij-instructeur. Het gaat niet alleen om oefenen voor je rijbewijs; het is ook fijn om bijvoorbeeld de route naar je stagebedrijf of werk te kunnen oefenen. Mijn rij-instructeur Jacco Schlingmann snapt dat. En ja, ik heb nu mijn rijbewijs, zit dagelijks op de weg en blijk heel goed om te kunnen gaan met het verkeer.

Ik heb gemerkt hoe belangrijk het is om mijn rijbewijs te kunnen halen. Daarom ben ik ook ambassadeur geworden voor het project Start. Dat project draait om het leren autorijden met autisme. (www.blikopautisme.nl/projectstart)

Ik leg de lat vaak te hoog
Het gaat goed met me. Maar natuurlijk is dit niet alleen maar een succesverhaal. Ik heb natuurlijk ook mijn belemmeringen doordat ik autisme heb. Hoe mijn kamer eruit ziet is een afspiegeling van hoe het in mijn hoofd is: een teringzooi. Ik heb begeleiding van een coach. Dat heb ik ook echt wel nodig, iemand die helicopterview heeft. Ook heb ik de neiging om de lat voor mezelf veel te hoog te leggen. Dan kan het erg frustrerend zijn als iets me niet lukt. Daarbij komt dat mensen mij soms verkeerd inschatten. Je kunt nu eenmaal niet aan me zien dat ik autisme heb.

Werk aan jezelf
Aan andere jongeren die een diagnose hebben wil ik zeggen: Sta open voor hulp. Zoek naar de juiste mensen om je heen die je kunnen helpen om verder te komen in je leven. Verschuil je niet achter je autisme maar werk aan jezelf. Denk er bijvoorbeeld aan hoe je je presenteert. Doe er moeite voor.  Zelf heb ik een hele gewone vriendengroep en iedereen weet ook dat ik autisme heb. We maken er zelfs grappen over en daarna drinken we samen een biertje. Mij kost het ook best veel energie om te leven met autisme. Maar het lukt.

De toekomst? Ik zie die optimistisch in. Ik heb het goed naar me zin op mijn werk. Ik woon nu nog bij het dr. Leo Kannerhuis maar sta op de wachtlijst voor begeleid wonen. Ik hoop in Arnhem een goede plek te krijgen en mijn werk te kunnen uitbouwen. En wie weet zit er ooit nog een eigen bedrijf in.

www.blikopautisme.nl

Project START! leren autorijden met Autisme tijdens de vakopleiding wordt mede mogelijk gemaakt door de gemeente Renkum, autorijschool Blik op Autisme, De Onderwijs Specialisten, Bureau Kramer, Siza, de Hogeschool van Arnhem Nijmegen, en de polikliniek ASS/A(D(H)D van het Radboudumc.
www.blikopautisme.nl/projectstart

Terug naar boven