Het verhaal van Miranda

Het verhaal van Miranda

Moeder Cp

Na 4 moeilijke jaren is het eenoudergezin van Miranda in iets rustiger vaarwater gekomen. De juridische nasleep van de scheiding is achter de rug. En Miranda plukt de vruchten van de hulp van Karakter voor haarzelf en haar twee kinderen: Dennis van 18 en Anna van 14. Anna, met een ADD-diagnose, begint nu haar draai te vinden. Maar Dennis heeft nog veel gestructureerde aandacht en 1-op-1-begeleiding nodig.

Grote veranderingen
2012 was voor Miranda en haar kinderen het jaar van de grote veranderingen. Met hulp van de kerk en de basisschool van Anna ging ze weg bij haar man na een geschiedenis van misbruik en mishandeling. De Raad voor de Kinderbescherming begon een onderzoek. Omdat de situatie zo complex was, kregen de kinderen een voogd toegewezen. Miranda en de kinderen werden door Eleos naar Karakter doorverwezen. Bij Eleos was Dennis al vanaf groep 4 van de basisschool af en aan in behandeling op grond van de diagnose ADHD. Maar in 2012 concludeerde Eleos samen met Miranda dat Dennis, toen 14 jaar, meer gespecialiseerde behandeling nodig had. ‘Als hij niet genoeg aandacht krijgt of zich bedreigd voelt, gaat hij zelf verhalen maken. Soms komt hij in een psychose,’ vertelt Miranda. De situatie werd acuut door een agressieve uitbarsting.

Diagnose MCDD
Karakter stelde de diagnose MCDD. Dit is een van de lastigste soorten van autisme om te onderkennen en staat nog niet officieel in het psychiatrisch handboek. De afkorting staat voor meervoudige complexe ontwikkelingsstoornis. Kinderen met MCDD zijn druk en kunnen hun emoties en gedachten moeilijk reguleren. Contact maken is niet het probleem, wel de ontsporing van de emoties daarbij in bijvoorbeeld grote angst of razernij. Bij Dennis kwam daar nog een angst- en persoonlijkheidsstoornis bij. ‘Wat hij heeft meegemaakt, heeft die angsten alleen maar groter gemaakt,’ zegt Miranda.

Een goede fundering
‘Dennis kreeg bij Karakter dagbehandeling en toen dat niet voldoende bleek werd hij opgenomen en klinisch behandeld op groep De Boeg. Daarnaast hadden we gezinstherapie, zelfs mindfulness.’

Miranda noemt het magnifiek wat de behandelaren voor Dennis en ook voor Anna en haar zelf hebben gedaan. ‘Ze hebben een goede fundering bij Dennis gelegd. En ik heb heel goed geleerd hoe je met hem om moet gaan. We hebben zo veel bereikt met elkaar.’

Miranda kwam nu ook toe aan haar eigen verwerkingsproces. Daar heeft ze de kinderen nooit mee willen belasten. Ze herinnert zich hoe moeilijk ze het vond om als gelovige moeder en echtgenote haar man te verlaten. ‘Ik beschermde iedereen in het gezin, inclusief mijn man die was opgenomen voor psychiatrische zorg. Maar daardoor bevestigde ik Dennis in het bang zijn voor mensen en dingen. Ik rechtvaardigde dat vanuit mijn geloof. Toen ik bij mijn man weg was, voelde ik me sterk genoeg om te praten.’

Een gouden medaille
Van de behandelaren die bij het gezin betrokken waren, was Rint de Jong de constante factor voor Dennis. ‘We kennen Rint uit onze tijd bij Eleos waar hij toen nog werkte. In dezelfde periode als onze doorverwijzing stapte Rint over naar Karakter. Ik was zo blij dat we hem weer als therapeut konden krijgen. Rint kent Dennis door en door. Rint verdient een gouden medaille!’

Trots op Dennis
Nog steeds gaat Miranda met haar zoon iedere week naar Rint. 'Dennis woont nu in een jongerenwoning voor 4 personen met begeleiding. Hij leert er veel, alleen komt de 1-op-1-begeleiding en de gestructureerde aandacht die Dennis nodig heeft, nog niet zo goed uit de verf. Maar dat komt met de hulp van Karakter wel goed,' verwacht Miranda. Ze is trots op hem. ‘In het weekend is Dennis thuis. Mijn dochter heeft sinds kort een hondje. Als ik zie hoe lief Dennis met dat hondje is! Die jongen is ook zo slim. Hij begon ooit op het gymnasium, nu is het de technische leerweg in het speciaal onderwijs. Maar in zijn vrije tijd maakt hij prachtige, digitale visuals. Daar verdient hij geld mee en hij krijgt er veel erkenning voor, zelfs uit Amerika!’

 

 

 

 

Terug naar boven