“Vanaf jonge leeftijd ben ik mishandeld en seksueel misbruikt door mijn stiefvader. Mijn eigen moeder kwam niet voor mij op en liet het allemaal gebeuren. Dat vond plaats tussen mijn 5e en 10e jaar. Toen mijn eigen vader erachter kwam, heeft hij mij en mijn broer weggehaald. Door alles wat ik al had meegemaakt was ik zelf ook gewelddadig geworden en heb het huis van mijn moeder en stiefvader in brand gestoken. De politie en jeugdzorg kwamen er toen aan te pas en daardoor is duidelijk geworden wat er al die jaren aan de hand was bij ons thuis. Mijn stiefvader kwam voor de rechter en kreeg tbs opgelegd. Hij zit nu sinds vele jaren op een gesloten afdeling.

Heftige tijd
Zelf ben ik destijds opgenomen op De Bleskolk* in Almelo. In het begin was het moeilijk omdat daar ook andere jongeren zaten met veel problemen. We maakten soms onderling ruzie en er brak ook weleens een vechtpartijtje uit. Toch ging het langzaamaan beter met mij. De gesprekken met de behandelaren hielpen mij goed en het voelde er veilig voor mij. Omdat mijn vader dat graag wilde ben ik toch weer thuis gaan wonen. Maar het ging al weer snel bergafwaarts met mij. Het klikte niet met mijn stiefmoeder en ik kreeg weer agressie-aanvallen. Ik had gewoon al zoveel klappen in mijn leven gehad van mijn stiefvader, dat ik ook bij de kleine dingen zelf al ging slaan.

Agressie was de enige taal die ik kende. Ik ben toen een tijdje uit huis geplaatst en zat doordeweeks op een woongroep, in het weekend ging ik naar huis. Rond die tijd kwam ik in aanraking met verkeerde vrienden. Het wereldje van drugs, gamen en wapens. Ik werd een jongen van de straat en dat gaf een kick. Achteraf denk ik: dat had ik nooit moeten doen. Uiteindelijk ben ik weer terug naar mijn vader gegaan en naar het vmbo. Ik doorliep school met twee vingers in de neus, ik leerde gewoon heel makkelijk. Mijn klasgenoten vonden mij maar een nerd. Ik werd gepest en begon weer van mij af te meppen. Agressie was de enige taal die ik kende en opnieuw belandde ik in de wereld met foute jongeren. Toch wist ik voor het vmbo te slagen. Na het VMBO ben ik verdergegaan met de MBO niveau 1 en 2. Daar ben ik meerdere keren geschorst en opgepakt voor vuurwapenbezit. Ik heb ook een tijdje gezeten.

Wat echt een droom van mij was, was om naar de mariniers te gaan. Maar door het seksueel misbruik wat ik als kind had doorstaan en de agressie door mijn stiefvader, vonden ze dat mijn jeugd te heftig was. Daardoor schatten ze de kans hoog in dat ik PTSS zou krijgen in het buitenland. Dat vond ik echt heel erg.

Maar toen kwam er een keerpunt in mijn leven. Ik leerde een heel fijn iemand kennen die mijn beste vriend werd. Hij heeft mij uit die criminele wereld geholpen en daar ben ik hem eeuwig dankbaar voor. Ook ben ik weer in behandeling gegaan bij Karakter. Daar heb ik goede gesprekken gehad en het is toen pas echt beter gegaan met mij. Ik zette steeds meer stappen op de goede weg (of: in de goede richting)

Wegblijven bij drama
Hoe ouder ik werd, hoe meer ik ging nadenken over mijn jeugd. Wat wil ik? Eigenlijk wil je niets liever dan gewoon huisje, boompje, beestje, kinderen een toekomst. Op advies van mijn buurman ben ik MBO4 ICT gaan doen en dat heb ik afgerond met hoge cijfers. Ik zat in een klas met geweldige medeleerlingen en ook dat helpt enorm. Ik heb het mijzelf aangeleerd om weg te blijven bij drama en bij problemen. Ik ben gestart met kickbocksen en jiu jiu tsu. Daarin kan ik mijn agressie kwijt en die kickbokswereld is één grote hechte familie waar ik mij thuis voel. Ik ben lid van de Koninklijke Nederlandse Politiehonden Vereniging waar honden worden opgeleid om naar de politie, defensie of marechaussee te gaan. Dan hijs ik mij in zo’n pak en dan mogen de honden mij aanvallen. Dat geeft de adrenalinekick die ik nodig heb en dat helpt mij. Nu heb ik een fijne baan ,een eigen huisje en een luxe auto. Ik heb het goed voor elkaar.

Wees zuinig op mensen van wie je houdt
Jongeren met zo’n zware achtergrond als ik moeten harder vechten voor hun toekomst. Ik wil ze meegeven om te blijven praten met hun ouders, betrek ze bij jouw leven, dat is zo belangrijk. Ik heb zelf geen contact meer met mijn moeder want er is teveel gebeurd. Maar gelukkig heb ik een goede band met mijn vader. En dat helpt mij echt. Ik heb veel respect voor hem. Ook kan ik het heel goed vinden met mijn broer, mijn halfzusje en met de rest van de familie. Met mijn oma had ik ook een hele fijne band. Zij is vorig jaar overleden en ik mis haar enorm. Mijn advies: wees zuinig op de mensen van wie je houdt, houd ze dichtbij je zo lang dat kan.''

*De Bleskolk was een kliniek van Karakter. Een aantal jaren geleden is in de plaats van deze kliniek thuisbehandeling gekomen voor jongeren met complexe problemen.