Het deelnemende team van La Porte Bleue, een kleinschalig centrum voor autisme in de Ardennen, bestaat uit verschillende disciplines: twee psychiaters, een logopedist, twee pedagogen, een psychomotorisch therapeut, een psycholoog en een docent. ‘Met behulp van twee tolken hebben we over en weer ervaringen uitgewisseld. Zo werden de eerste twee dagen meer dan alleen een training geven,’ vertelt Natasja over deze eerste ervaring over de grens.

Huisbezoek niet gebruikelijk
VIPP-AUTI is gericht op de ouder-kind interactie tijdens dagelijkse en spelsituaties thuis. In België is ambulant werken echter nog helemaal niet zo gewoon als in Nederland. De Belgische collega’s waren in eerste instantie van mening dat ze binnen de instelling zelf voldoende voor de kinderen en hun gezinnen konden betekenen. Marlies: ‘Juist voor kinderen met autisme is het lastig thuis en de instelling met elkaar te verbinden. En is het lastig voor ouders en kind om het aangeleerde thuis toe te passen. Als gezinsbehandelaar weten wij als geen ander hoeveel inzicht een huisbezoek geeft in het hele systeem.’

Oog en zorg voor ouders
In de training worden voorbeeldfilmpjes gebruikt met verschillende kinderen en ouders die allemaal thuis opgenomen zijn. Na het zien hiervan gaf het Belgische team aan de maaltijd toch thuis bij de gezinnen te willen gaan filmen, als onderdeel van de training. Marlies: ‘We zijn trots dat ze dat gaan doen, dat zal al een hele stap zijn, omdat ze dat nergens in België doen.’
‘Overigens vinden we de hele instelling en de Belgische hulpverlening heel capabel en prettig om mee samen te werken,’ vult Natasja aan. ‘Ook zij hebben oog en zorg voor ouders. Mooi om te zien. We kijken uit naar de volgende drie lesdagen in België.’