Eetstoornissen

Eetstoornissen

Rianne Thijs* kampte in het verleden met een ernstige eetstoornis en besloot haar ervaring in te zetten voor anderen. Dat doet ze als ervaringsdeskundige op de eetkliniek in Zwolle. Rianne: ‘Ik weet hoe moeilijk en uitzichtloos het kan zijn als je er nog middenin zit.

Meisje 17 Jaar Cp

Gezamenlijke aanpak eetstoornissen leidt tot betere hulp

Eetstoornissen zijn complex. Niet zelden is er levensgevaar en de weg naar herstel is vaak geplaveid met flinke hobbels zoals terugvallen. Maar door een gezamenlijke aanpak kunnen jongeren met een eetstoornis sneller en beter geholpen worden.

In Overijssel werkt het ziekenhuis Isala samen met de regionale ggz-partners -waaronder Karakter, Dimence en Accare- om de best passende hulp op het juiste moment te geven

‘De behandeling van een kind met een eetstoornis komt beter op gang door deze samenwerking,’ vertelt kinderarts Dorien Broekhuijsen van Isala. GZ-psycholoog Doenja van Leeuwaarden van Karakter Zwolle beaamt dat. ‘Het ziekenhuis zet de eerste belangrijke stappen in de behandeling om de patiënt uit de fysieke gevarenzone te halen. Daarna zullen de patiënt en zijn omgeving verder aan de slag moeten om beter te worden. Een eetstoornis staat immers niet op zichzelf. Vaak ligt er psychiatrische problematiek aan ten grondslag; in wezen is het een schijnoplossing voor een onderliggend probleem. Daarom is een multidiscipliniare aanpak van somatische én psychiatrische behandeling de beste benadering.’ >> lees verder

Beheerst denken over eten en niet-eten je leven? Kun je niet meer stoppen met eten of lijnen? Kom dan naar onze eetstoornissengroep, waar je samen met jongeren met dezelfde problemen werkt aan inzicht in jezelf en oplossingen die bij jou passen.
>>lees meer over de eetstoornissengroep Zwolle
>>lees meer over de eetstoornissengroep Almelo

>>zorgprogramma eetstoornissen

Intake Bespreken
Dag, ik ben Lise, ik ben 16 jaar zit op het MBO. Ik heb sinds een paar jaar een eetstoornis: anorexia. 
In het begin had ik het zelf niet eens zo in de gaten dat ik steeds minder ging eten. Maar op een gegeven moment merkte ik toch dat andere meisjes na schooltijd gerust een ijsje gingen halen. Ik niet - ik was namelijk veel te bang om aan te komen. Verder lezen >> ervaringsverhaal van Lise

Terug naar boven